جریان کلی رودخانه زاینده رود از دو مولفه اصلی جریان پایه کلی و رواناب مستقیم تشکیل یافته است. مولفه جریان پایه کلی خود از مولفه های فرعی جریان حاصل از تخلیه سفره های آب زیرزمینی، جریان سطحی حاصل از ذوب تدریجی برف و جریان میان لایه ای تاخیری و همچنین مولفه رواناب مستقیم شامل رواناب سطحی، جریان حاصل از ذوب سریع برف و جریان میان لایه ای سریع تشکیل گردیده است. برای تفکیک مولفه های اصلی جریان کلی با استفاده از داده های روزانه جریان رودخانه، از مدل رایانه ای "HYSEP" استفاده شده است که با به کارگیری سه روش محدوده زمانی ثابت، محدوده زمانی جابجا شونده و حداقل موضعی مقادیر هر یک از دو مولفه فوق را به صورت جداگانه ارایه می دهد. از آنجا که شدت سیلاب بستگی به حداکثر مقدار رواناب مستقیم و شدت خشکسالی بستگی به حداقل مقدار جریان پایه کلی دارد، با استفاده از اطلاعات بلند مدت می توان شدت این دو پدیده را با دوره های مستقیم برابر و یا بزرگتر از 96.28 متر مکعب بر ثانیه هر 196 سال و خشکسالی (کم آبی) با دبی جریان کلی کمتر از و یا برابر با 1696.09 مترمکعب بر ثانیه و دبی جریان پایه کلی کمتر از و یا برابر با 13.83 مترمکعب بر ثانیه تقریبا هر 16 سال اتفاق می افتد.